Share |

Level of Recall between Verbal and Written Information about Orthodontic Treatment

Original article

Abstrak

Satu  kajian  keratan  rentas  telah  dilakukan  untuk  membandingkan  tahap  kemampuan pesakit mengingat kembali maklumat lisan dan bertulis tentang rawatan ortodontik. Para peserta merupakan pesakit dan ibu bapa yang menghadiri klinik penyaringan ortodontik, Universiti  Kebangsaan  Malaysia  (UKM).  Penyertaan  adalah  secara  sukarela.  Peserta dibahagikan kepada dua kumpulan. Kumpulan pertama diberi maklumat bertulis sahaja dalam bentuk risalah, manakala kumpulan yang kedua diberi maklumat lisan sahaja. Isi kandungan maklumat merangkumi 13 item berdasarkan Risalah Maklumat Pesakit yang diterbit  oleh  The  British  Orthodontic  Society.  Kedua-dua  kumpulan  menerima  isi kandungan  maklumat  yang  sama  dalam  bahasa  pilihan  mereka.  Soal  selidik  soalan bertutup yang diisi sendiri diberi kepada subjek selepas 15 minit untuk menilai tahap in- gat kembali. Jawapan yang diberi oleh kedua-dua kumpulan peserta dibandingkan. Data yang dikumpul dianalisis dengan SPSS versi 15.0.  Ujian chi-square (p=0.05) dijalankan untuk  menentukan  kesan  kaedah  pemberian  maklumat  terhadap  peratusan  ingat kembali. Seramai 79 subjek menyertai secara sukarela. Terdapat lebih ramai perempuan berbanding  lelaki.  Majoriti  didapati  mencapai  tahap  pengajian  sekolah  menengah. Perbandingan  untuk  setiap  item  soalan  mendapati  tiada  perbezaan  signifikan  antara mereka  yang  diberi  maklumat  lisan  atau  bertulis.  Kedua-dua  kumpulan  menunjukkan peratusan respons betul yang tinggi. Sebagai kesimpulan, tiada perbezaan dalam tahap ingat kembali pesakit, sama ada pesakit diberi maklumat lisan atau bertulis.

Abstract

A cross-sectional study was undertaken to compare patients’ level of recall on verbal and written information about orthodontic treatment.  Participants were the patients and par- ents attending the orthodontic screening clinic, Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM). Participation  was voluntary.  Participants  were  placed into two  groups.  One group was given only written information in the form of an information leaflet, while another group was given only verbal information. The information content comprising of 13 items was based  on  the  Patient  Information  Leaflet  published  by  the  British  Orthodontic  Society. Both  groups  received  similar  content  of  information  in  their  preferred  languages.  Self administered  close-ended  questionnaire  forms  were  given  to  the  subjects  after  15  mi- nutes to assess the level of recall. The answers from both groups were compared. Data collected  was  analyzed  using  SPSS  version  15.0.  Chi-square  test  (p=0.05)  was  con- ducted to determine the effect of the method of information on the percentage of recall. A total  of  79  subjects  volunteered  to  participate  in  the  study.  There  were  more  females than males. The majority were found to have achieved secondary level formal education. Comparison of each question item showed no significant difference between those who were provided with verbal or written information. Both groups showed a high proportion of correct responses. In conclusion, there was no difference in the patients’ level of recall whether the orthodontic patient was given verbal or written information.